Neden okuyayım ki içimden kaçanları, kaçak onlar.

sen sonbaharsın biliyorum
adını söylemesende
yapraklarını bırakıp soyunman ondan
rüzgarlar estiğinde

Boynuma sarılmadan önce ardına fırlatıp attığın rengarenk çiçek demetini umursamamanda
 
tıpkı güneşin uzaklaşması gibi uzaklaşırken benden üşümemden
kollarımı kendime sardığım an titrememden
akan göz yaşının tuzuna sahip çıkışımdan

el sallamadan gittiğinde
yaz gelmeyecek ardından
koca bir kara kış bekleyen insanlığı
hiç olmayacak işler açan fırtınalar getireceksin gittiğin yerden

sen sonbaharsın
sonbahar kadarsın